فصل دوم

مبانی نظری و پیشینه تحقیقات

 


2-1- مباحث نظری در باب سازه ی تاب آوری :

صفت تاب آوری به عنوان گرایش به تعدیل و مدیریت مؤثر پاسخ های فرد در برابر تقاضاها و استلزام های متغیر محیطی و نیز داشتن توانایی بهبودی مؤثر در شرایط استرس­زا توصیف شده است(بلاک و بلاک، 1980).  پژوهش­ها نشان داده­اند که تفاوتهای فردی در صفت تاب آوری پیش بینی کننده توانایی بهره برداری از هیجان های مثبت به هنگام مقابله با تجربه­های هیجانی منفی است. همچنین افراد تاب­آوری از راهبردهای مقابله­ای دیگری از هیجانهای مثبت می­تواند به طور موقتی حوزه­ها و میدانهای فکری افراد را توسعه داده و توجه منعطف را فراهم کنند که به تبع آن بهزیستی فرد نیز افزایش می­یابد(توگادی و فردریکسون[1]، 2007).