1-5-2- تعریف نظری سبک دلبستگی:

در روانشناسی تحولی[1] پیوند عاطفی را که بین نوزاد و مادر پدید می آید ، دلبستگی می گویند. این دلبستگی در زمان نوزادی شروع شده و در طول زمان دارای ثبات است(بالبی، 1996).  بالبی فرایند شکل گیری دلبستگی   (پیوند عاطفی) نوزاد به مادر را تشریح کرد و نشان داد که تشکیل چنین پیوندی و تجربه امنیت در چهارچوب این پیوند سنگ بنای تحول و کنش وری در افراد غیرمبتلاست. از سوی دیگر تجربه ناایمنی در رابطه دلبستگی با مشخصه های بی اعتمادی، آسیب پذیری، حساسیت و مشکلات ارتباطی همبستگی دارد . پیرو تحقیقات بالبی در مورد دلبستگی، اینزورث[2] و همکاران سه سبک دلبستگی ایمن[3]، اجتنابی[4] و دوسوگرا[5] را تشخیص دادند؛ سبکهای دلبستگی، روشهای مواجه فرد با موقعیتهای استرس زا را متاثر می سازد. افراد ایمن ضمن تصدیق موقعیت به سادگی از دیگران کمک می گیرند، نشان برجسته دوسوگراها حساسیت بیش از حد نسبت به عواطف منفی و نگاره های دلبستگی است به گونه ای که سد راه خودپیروی آنها می‌شود.