پایان نامه

عنوان پایان نامه :نقش مدیریت واحد در بحران‌ های طبیعی شهری مطالعه موردی شهر اصفهان

یک صفحه از متن پایان نامه فقط برای نمونه :

وسیع را که در آن فعالیّت های متنوع اجتماعی و اقتصادی متمرکز شده بود به لرزه درآورد. طوفان مهیب 1959 ژاپن که خسارت های سنگینی را به بارآورد، انگیزه ایجاد یک نظام جامع هدفمند اداری برای پیشگیری از سوانح گردید که نهایتاً در سال 1962 به تصویب قانون پایه مقابله با سوانح منجر گردید. این قانون شامل موارد زیر است:

تعریف مرزها و مسوولیت های پیشگیری از سوانح، نظام جامع پیشگیری از سوانح، طرح پیشگیری از سوانح، آمادگی در مقابل سوانح، اقدامات اضطراری سوانح، اقدامات احیاء در سوانح، اقدامات مالی، اعلام حالت اضطراری به منظور تصمیم گیری در مورد مسایل مهم مربوط بهپیشگیری از سوانح مانند تهیه و تسهیل اجرای طرح پایه پیشگیری از سوانح(Shibata & Sozen,1996: 78).

چهارچوب مدیریت بحران در ژاپن 5 اصل کلی زیر را در نظر می‌گیرد:

1- بحران فقط مفهوم طبیعی ندارد بلکه مفهوم اجتماعی نیز دارد، 2 – اقدامات پیش از فاجعه و مدیریت پس از فاجعه لازم است، 3- مدیریت اطلاعات در بحران بسیار حیاتی است، 4- فلسفه مدیریت بحران لازم است و 5- مدیریت بحران تابعی از مدیریت اجتماعی  است.

در کشور ژاپن مدیریت بحران در سه سطح انجام می‌شود، که در ادامه به آنها اشاره می‌شود:

1- دولت مرکزی.


2- استان‌ها(کشور ژاپن شامل47 استان است و استاندار هریک توسط مردم آن استان انتخاب می‌شود).

3- شهر‌ها، شهرک‌ها و روستا‌ها (3190 شهرو روستا در ژاپن وجود دارد و شهرداران و دهداران با آرای مردم انتخاب می‌شوند)(براتی، 1383: 340).

از طرف دیگر فرآیند مدیریت بحران در این کشور شامل چهار مرحله می‌باشد: 1- بررسی خطر[1]، 2- تشخیص وآرام‌سازی[2]، 3- عکس‌العمل[3]، 4- بازگشت[4].

در مرحلۀ بررسی خطر مشخص می‌شود وسایل و تجهیزاتی که در اختیار است چگونه است و چگونه باید باشد. در مرحله دوم براساس بررسی اولیه مشکلات منطقه تشخیص داده شده و مواردی را که نیاز به بهبود دارد اعلام می‌نماید. برقراری ارتباط، حساس‌ترین قسمت در فرآیند برنامه‌ریزی و عکس‌العمل می‌باشد. راه‌های مختلف ارتباطی از قبیل تلفن، رادیو و پیجر در نظر گرفته شده و از قبل مشخص می‌شودکه چه کسی چه وظیفه‌ای را به‌عهده دارد. البته فرد تعیین نمی‌شود بلکه وظایف یک- حذف پتانسیلی که موجب بروز بحران می شود.

– در نظرگرفتن تجهیزات و کمک های اضطراری.

– تسهیلات لازم برای جبران و بهبود بحران و حفظ حیات بشر.

– به کارگیری آموزش و هشدارهایی در رابطه با بحران و ایجاد یک بسیج همگانی.

[1]Risk Assessment

[2]Mitigation