نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ورزش و بازی در اواخر سده‌های میانه بیش از آن که محصول موسسات رسمی آموزش باشد با زندگی اجتماعی مردم عجین و درآمیخته شده بود. توجه و اهمیتی که به امور نظامی و سپاهیگری داده می‌‌شد موجب شده بود که در زمان صلح نیز جوانان به ورزشهای سخت و خشن بپردازند.

برای آنکه تصویر روشنتری از تربیت بدنی و فعالیتهای ورزشی در سده‌های میانه خصوصاً بین قرنهای پانزده و چهاردهم به دست بیاوریم به بررسی فعالیت‌های ورزشی و بازیهای معمول در این دوره می‌پردازیم.

کودکان انگلیسی در اواخر سده‌های میانه بازیها و سرگرمیهای متعدد و متنوعی داشتند که بسیاری از آن‌ها تحت تاثیر و با الهام از فلسفه و تعملیات شوالیه گری و سلحشوری تنظیم شده بود. بعضی از سرگرمیهای کودکان بین بزرگسالان نیز معمول بود.

هر چند بازیهایی مانند موش و گربه، بادباک کاغذی، طاق و جفت و از این قبلی در سرگرمی‌های انگلستان به چشم می‌خورد، ولی به طور کلی با نام بیشتر بازیهایشان بیگانه‌ایم. جوانان در سراسر تعطیلات تابستان به فعالیت‌های ورزشی می‌پرداختند. از معمولترین و مهمترین رشته‌های مورد علاقه آنان می توان شکار، در روشهایی که در این دوران از اهمیت ویژه‌ای برخودار بودند و به منظور آموزش آنها به پسران نجیبا و تجار ثروتمند، برنامه‌ های مدونی در تعلیم و تربیت پیش‌بینی شده بود عبارت بودند از فعالیتهایی که بیشتر به تحرک عامل روحانی بهبود در طبیعت انسان توجه داشت تا کسب قدرت جسمانی، و به این جهت مانند قهرمانان ورزشی برنامه غذایی مشخص و تمرینات ورزشی معینی را که صرفاً به منظور کسب قدرت عضلانی بود، دنبال نمی‌کردند. در این دوران به ورزش و فعالیتهایی بدنی بیشتر به عنوان یک هنر می‌نگریستند و معتقد بودن که فعالیتهای ورزشی پایه و اساس سلامت انسان را تشکیل می‌دهد و اولین اولویت را در برنامه مدرسه می‌بایست دارا باشد. در این دوران سرکت در برنامه‌های ورزشی برای دانش‌آموزان اجباری بود و ورزشهای رایج عبارت بودند از: اسب سواری، پرش، دو، شمشیربازی، شنا، تیر وکمان و بازیهای مختلف توپی.

تربیت بدنی و ورزش در دوره فئودالیسم

در نتیجه عدم تمرکز حکومت طی سالهای سیاه[1]  بین قرن نهم تا چهاردهم دوره فئودالیسم آغاز شد.

دوره فئودالیسم فرا رسید؛ زیرا مردم به پشتبانی و محافظت نیاز داشتند و در آن زمان امپراپطوران مقتدر و حکومتهای قوی که این پیشتیبانی را برآورده کنند که بودند، مردم به طرف نجیب زادگان، قصر نشینها و زمینداران بزرگ روی آوردند. فئودالیسم نظام زمینداری و مبتنی بر خدمت و تبعیت از نجیب زادگان ولردها بود. لرد صاحب زمین، فیف[2] نامیده می‌شد. اواین اجازه را داشت که یک مالک[3] را تابع خود سازد. در ازای استاده از زمین مالک مدیون و ملزم به تبعیت از لرد بود. بخش عظیمی از مردم رعیت بودند و با وجود زحمت زیاد سود کمی عاید آنان می‌شد. آنها به زمین وابسته بودند و با معامله زمین و انتقال آن از مالکی ب