نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

اما در تقصیر غیر عمدی که نتیجه بی احتیاطی و بی مبالاتی بدون سوء نیت و بدون قصد وارد کردن زیان به غیر. بنابر سوابق موجود در مدیریت ها و فدارسیون های ورزشی اکثر حوادث ورزشی ناشی از بی احتیاطی و بی مبالاتی و غفلت می باشد و کمتر به موارد تقصیرات عمدی ملاحظه می گردد. مثال های زیر در مورد تقصیرات غیر عمدی است :

1- شیرجه زدن شنا گر مبتدی و کم تجربه از سکوی پنج متری شیرجه بدون داشتن تجارب وآموزش کافی.

2- غفلت یا خودداری از بازدید وسایل ورزشی مورد استفاده ورزشکاران و وورد خسارت و ضرر ناشی از استفاده از همین وسایل غیر مجاز و غیر معمول توسط ورزشکاران

3- عدم دقت و غفلت در مورد بازرسی و تعمیر وسایل فنی مورد استفاده دانش آموزان ورزشکار در رشته خاص ورزشی.

به هر حال بعد از ایراد ضرر و زیان خسارت دیده می تواند جبران خسارت و زیان وارده به خود را از دادگاه ذی صلاح خواستار گردد و عامل این ضرر و زیان نیز مکلف است نتیجه کار نادرست و غفلت و قصور خود را تحمل و جبران ضر را بکند.

در این مورد جبران خسارات به دو شکل ممکن است یا اقدامات لازم برای برگرداندن وضعیت به شکل اولیه به نحوی که مانند آن است که زیانی وارد نشده و یا جبران خسارت از طریق دادن معادل یا ارزش معادل آنچه از دست رفته است.

15- آموزش در ورزش و توجه قانون به تعلل در امر آموزش و صلاحیت مربیان

امروزه آموزش در ورزش و آموختن به نوجوانان و جوانان و مربیان و داوران مهمترین رسالت ورزش است و تعلیمات ناقص و نامطلوب موجب مسؤولیت شخص یا اشخاصی خواهد بود که وظایف خود را به درستی انجام نداده اند. البته ضعف ناچیز در امر آموزش چنانچه همراه سانحه یا حادثه ای نباشد قابل طرح در محاکم و مراجع ذی صلاح نیست مگر آنکه معلم یا مدرس یا مربی آموزشی تعهداتی داشته و به آن تعهدات عمل نکرده است مانند آنکه مربی سوارکاری برابر قرارداد مکلف بوده در مقابل دریافت مبلغی معلوم در زمانی محدود سوارکاری را به هنرجو یا ورزشکار بیاموزد یا مربی شناگر به همین نحو و در مدت زمان محدود و مشخص با وجود دریافت حقوق خود نتوانسته است تعهدات خود را اجرا کند که می توان او را در دادگاه محکوم به انجام تعهدات و یا جبران خسارت ولدی الاقضاء بر دو مورد کرد.

16- عدم صلاحیت فنی مربی

در آموزش مسئله ای که می تواند باعث ضرر و مسؤولیت مدنی شود عدم صلاحیت مربی یا معلم ورزش است و به کارگیری چنین افراد فاقد صلاحیتی خود یک بی احتیاطی و بی مبالاتی است چه در اثر سهل انگاری یا به دست آوردن منافع بیشتر باشد و مدیران بایستی در انتخاب مربیان واجد شرایط و با صلاحیت و دارای تخصص خاص دقت نظر کافی معمول دارند مثلاً معلم وزنه برداری را برای تعلیم شنا یا دو میدانی به کار نگیرند یا معلم شنا را برای پرتاب ها به کار نگمارند با این عدم صلاحیت چنانچه صدماتی وارد یا خساراتی حاصل گردد با قبول مسؤولیت،مسؤول پیامدهای آن خواهنند بود. به شرحی که در ماده یک قانون مسؤولیت مدنی آمده است.. معلمان و مربیان که به علت فقدان تخصص کافی در امر آموزش سبب بروز سانحه می گردند… ماده مذکور به شرح زیر است ..

هرکس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بی احتیاطی به جان و سلامتی یا مال یا آزادی یاحیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگر که به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده لطمه ای وارد کند که موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسؤول جبران خسارت ناشی از عمل خود می باشد. در مورد آموزش نادرست و غلط که به علت یک حرکت ورزشی یا استفاده از یک ابزار ورزشی موجب بروز حادثه گردیده و ورزشکار در انجام حرکات جز اجرای آموزش های مربی و دستورات وی اقدام دیگری که مؤید بی احتیاطی یا مبین بی مبالاتی باشد نکرده و چون مسبب این عمل به علت عدم صلاحیت کافی و سبب حادثه مربی می باشد آموزش دهنده مسؤول جبران خسارت است.

17- مسؤولیت بررسی صلاحیت مربی به عهده مدیران است

چون انتخاب مربیان با مدیرانی است که با نظارت این مدیران و هدایت آنها به کار و انجام وظیفه می پردازند بنابراین مدیران مسؤول اعمال دیگران نیز قرار می گیرند به همین منظور بایستی با قبول مسؤولیت و دقت نسبت به انتخاب مربیان اقدام و در بازرسی خود مرتکب اهمال نگردند.

بررسی صلاحیت اخلاقی مربیان با کسانی است که به دستور آنها به کار گرفته شده اند. بنابراین اگر یک کمک مربی فاقد صلاحیت اخلاقی که سوابق سوء وی بر همکاران او روشن است به کار گرفته شود و انحراف اخلاقی او نهایتاً به تجاوز به نوجوان یا کودکی منجر گرد علاوه بر مجازات خاطی ومرتکب مربی و مدیر دیگری که با داشتن اطلاع از وضعیت نامطلوب این کمک مربی مبادرت به استخدام یا به کار گماردن وی کرده و در واقع این عمل مجرمانه را تسهیل کرده مسؤول و ضامن خواهد بود و ما در جامعه ورزش گاهی شاهد این گونه بی مبالاتی ها بوده ایم و قانون مدنی در باب مسؤولیت مدنی کسی که اجازه فعالیت به چنین فرد بی صلاحیتی را داده است را مسوول می شناسد.

18- عدم رعایت اصول آموزش (‌اصل اطمینان از سلامتی)

برای مربی و معلم آموزش دهنده ورزش داشتن صلاحیت لازم ولی کافی نبوده گرچه داشتن صلاحیت الزامی است و صلاحیت را می توان به دارا بودن اطلاعات و آگاهی از تمامی ورزش مورد نظر و مقررات آن شرط کافی سوای صلاحیت داشتن سلامتی و توجه به سلامت ورزشکار در فعالیت های ورزشی است مربی با صلاحیت بایستی قبل از شروع به ورزش از سلامت ورزشکار و شاگرد خود مطمئن باشد و پس از حصول اطمینان در این مورد او را آموزش دهد در غیر این صورت چنانچه سانحه ای یا حادثه ای برای شاگرد بیمار یا ورزشکار بیمار به وجد آید که سبب آن بیماری بوده است موجب مسؤولیت قانونی مربی خواهد بود و حقوق چنین مسؤولیتی را موجه مربی می داند.

برای رسیدن به چنین اطمینانی لازم است اقدامات زیر انجام شود :‌

1- مطالعه پرونده پزشکی شاگردان و دانش آموزان و دانشجویان قبل از فعالیت های ورزشی.

2- ارائه فرم های ساده و اخذ سابقه بیماری های شاگردان و دانش آموزان با پرسش از والدین.

3- بررسی و ملاحظه یا دقت و مشاهده نزدیک وضعیت جسمی شاگردان توسط مربی.

4- پرسش از شاگردان در خصوص سلامت آنها و دیگر اقدامات احتیاطی.

19- مراقبت از ورزشکاران در فعالیت های ورزش

مراقبت از ورزشکاران در حین فعالیت ها به عهده مربیان و معلمان گذاشته شده. معلم یا مربی در تمام اوقات و دقایق به عنوان سرپرست دلسوز و وظیفه شناس بایستی مراقبت و محافظت از شاگردان خود را به عهده گیرد چنانچه ورزشکاری در زمان فعالیت های ورزشی صدمه ای ببیند در نتیجه سهل انگاری و تعلل مربی بوده است و قانون مربی را ضامن و مسؤول می شناسد. این مسؤولیت و ضمانت پدیده حقوقی جدیدی نیست و از زمان های بسیار دور نیز وجود داشته و در فقه نیز آمده است که اگر کسی فرزند خود را برای تعلیم شنا به دیگری بسپارد و فرزند غرق شود معلم مسؤول است.

20- حضور درمحل فعالیت های ورزشی برای مربیان ضروری است.

مربیان ورزش یا مدیران ورزشی چه در رده‌ی ملی و یا پایین ترین باشگاه یا واحد ورزشی حضورشان در فعالیت های ورزشی و مراقبت از ورزشکاران ضرورتی اجتناب ناپذیر است حضور باید توأم با نظارت و دقت دائمی باشد در غیر این صورت حاضر شدن در سالن برای رفع تکلیف و خودنمایی و بدون دقت و مراقبت رافع مسؤولیت قانونی مربی در صورت وقوع یک حادثه منجر به صدمه نخواهد بود و اگر تقصیر ثابت شود مربی مسؤول است بنابراین مربیان هرگز نبایستی به هیچ بهانه ای محل ورزش و فعالیت تیم یا شاگردان خود را ترک کنند یا از دقت و کنترل و نظارت غفلت کنند. بلکه باید با دقت تمام در همه لحظه ها توجه و مراقبت از ورزشکاران را زیر نظر داشته باشند و در صورت اضطرار و ترک ضروری محل یا بایستی کلاس و فعالیت ها تعطیل شود یا تا تعیین جانشین واجد شرایط و صلاحیت دار فعالیت متوقف گردد.

21- مراقبت مربیان محدود به فعالیت های ورزشی نیست

وظیفه و مراقبت مربیان ورزش   و مدیران ورزشی منحصر به هنگام فعالیت های ورزشی نیم باشد کسانی که این وظیفه را به عهده دارند در تمام مدت در محدوده مکانی عهده دار این وظیفه هستند چه فعالیت های ورزشی در جریان باشد چه نباشد مکان های ورزشی در قانون و عرف مشخص هستند. برای مثال کلاس، سالن، زمین، استخر، تشک، مانژ، ورزشگاه و اردو.

22- کثرت ورزشکاران و تأثیر در مسؤولیت مربی

تعداد بیش از حد متعارف ورزشکاران در یک دوره یا یک کلاس مسئله مهمی است که موضوع نظارت و مراقبت را کم رنگ کرده و ضریب اطمینان برای جلوگیری از وقوع حوادث را پایین می آورد با وجودی که مربی نهایت دقت را به عمل می آورد اما قبول شاگر بیش از حد متعارف و پذیرش ورزشکار خارج از ظرفیت کنترل و مراقبت از نظر حقوق ورزشی بی احتیاطی است یک مربی متخصص و دانا از پذیرفتن چنین مسؤولیتی خودداری می کند یعنی این تعداد را آیین نامه های ورزشی مشخص کرده است. مثلاً برای 150 تا 200 شناگر با استخری تا طول 23 متر سه ناجی غریق پیش بینی شده است.

23- شناخت قابلیت توسط مربیان

مربی به دلیل طی دوره های مختلف تخصصی و با کسب تجارب کافی و مجوز های رسمی دارای قدرت تشخیص به منظور شناسایی توان ورزشکاران می باشد چه مربی دارای تحصیلات ورزشی و با تجارب علمی و عملی کافی می باشد. بنابراین وظیفه شناخت قابلیت ها به عهده اوست مقصود از قابلیت های ورزشکار شناسایی قدرت بدنی و فیزیک بدنی و مهارت های فنی،‌وزن، قد، سن، هوشمندی، شگرد، خلافیت ها و ابتکارات او در فعالیت های ورزشی است.

مجبور کردن ورزشکاران به انجام یک حرکت ورزشی که نامتناسب با قدرت بدنی و خارج از توانایی و آمدگی او باشد یک بی احتیاطی که ناشی از ضعت تشخیص و شناخت مربی است می باشد و در صورت ورود صدمه در فعالیت ورزشی مربی مقصر و مسؤول خواهد بود. به طور مثال : چنانچه مربی اجازه دهد که کت یک کشتی گیر نوجوان و وزن پایین بی شاز حد متعارف کشیده شده و یا در تمرین به علت عدم مراقبت و دقت آسیب ببیند و یا مثلاً مربی وزنه برداری بدون توجه به میزان توانایی و قدرت بدنی شاگرد وزنه بردار خود مبادرت به افزایش وزنه ها به صورت غیر متعارف کرده و در نتیجه این افزایش غیر معقول صدمه ای مانند افتادن وزنه بر روی او یا ایجاد ضایعه در ستون فقرات او حاصل شود مربی مسؤول عواقب آن خواهد بود یا مثلاً دونده ای که دارای ناراحتی قلبی بوده و مربی برای کسب مقام بدون توجه به سابقه بیماری او را وادار کند که در یک مسابقه سنگین با وضع جسمی ناتوان شرکت کرده و بر اثر فشار غیر قابل تحمل فوت کند مربی مسؤول عواقب ن خواهد بود.

24- ایمنی و سلامت اسباب و لوازم ورزشی

ایمن بودن ابزار و اسباب و آلات ورزشی از مسوولیت های مدیریت ورزش است. هرگونه قصور و تصامح که منجر به سانحه گردد و مسؤولیت متوجه مدیریت ورزش و مربی مستقیم مکان است وقتی شخصی یا اشخاصی وظیفه رهبری یا نظارت کنترل و مراقبت از ورزشکاران را بر عهده دارند هرگونه سهل انگاری منجر به حادثه آنها را د مظان تقصیر به موجب ماده یک قانون مسؤولیت مدنی قرار خواهد داد به محض اطلاع از نواقص وسایل موضوع را مربی دلسوز بایستی به مقامات بالاتر گزارش کند توجه شود که دستور مقامات مبنی بر بلامانع بودن نواقص از لحاظ قانونی فاقد اعتبار است و اجرای دستور بالا رافع مسؤولیت مربی ورزش نخواهد بود. چنانچه مربی یا معلم از نقص وسایل بی اطلاع بوده و هیچ گونه بی مبالاتی و بی احتیاطی در انجام وظایف خود نکرده باشد به موجب ماده 11 قانونی مدنی جبران سخارت بر عهده اداره یا موسسه مربوط است. بنابراین اطمیان حاصل کردن از سلامت اساب و لوازم ورزشی، غیر مجاز نبودن و خطرناک نبودن آنها به موجب مقررات به عهده مربیان و معلمان ورزشی، داوران و سرپرستان می باشد حتی اگر چنین مسؤولیت آنها نخواهد داشت زیرا محرز است که وظیفه مراقبت از اهم وظایف آنان است.

بازدید و بازرسی از وسایل ورزشی یا عینی است یا مستلزم اقدامات دیگری است. عینی مانند تور، چکش، دیسک، وزنه و اقدامات دیگر که به صورت عینی مورد بازرسی و معاینه و بازدید دقیق واقع می شود وبعضی نیاز به بازنگری فنی و مهندسی دارند و اقدامات دیگر بازدید پارالل، بار فیکس وزنه های وزنه برداری که باید با لمس و حرکت و آزمایش از استحکام و سلامت آنها مطمئن شد.

25- بازدید وسایل شخصی ورزشکاران الزامی است

با توجه به سوانحی که این وسایل گاهی برای شخص ورزشکار و دیگران به وجود می آورد و بازدید وسایل آنان یک وظیفه برای مربیان است که با دقت و حوصله مورد بازدید قرا دهند و چنانچه با ضوابط و استانداردها مغایرت داشته باشد از به کار بردن آن و ارائه بازی ممانعت کنند.

در بند یک قانون چهارم مقررات داروی فوتبال آمده است..

بازیکن نباید چیزی بپوشد که باعث خطر برای سایر بازیکنان باشد.

در حقوق ورزشی می توان این بند را به همه رشته ها تسری داده و به این شرح بیان کرد :

( بازیکن یا ورزشکار نباید از هیچ وسیله شخصی یا ابزار ورزشی شخصی که مغایر مقررات و ضوابط ورزشی و بالقوه خطرناک باشد یا امکان وقوع سانحه ای را با استفاده از آن پیش بینی کره استفاده کند مربیان و داوران موظفند از استفاده ورزشکار یا بازیکن ازاینگونه وسایل جلوگیری کنند.) بنابرمفهوم مخالف این تعریف عدم توجه به ضوابط موجب مسؤولیت قانونی مربی یا داور خواهد بود. وسایل شخصی شامل کفش، راکت، کلاه ایمنی، پوشش های مخصوص، دوچرخه یا موتور و غیره که مشخصات این قبیل وسایل در آیین نامه ها موجود است و وسایل شخصی غیر ضروری مانند دستنبد، ساعت، سربند و استعمال وسایلی است که خطرآفرین و موجب بروز حادثه و سوانحی خواهد شد که موجب مسؤولیت قانونی خواهد بود.

اماکن ورزشی و خطران آنها

شرایط ایمنی اماکن ورزشی برابر قوانین و آیین نامه ها و مقررات ورزشگاه هاست. مربیان. داوران و سرپرستان در این مورد با بررسی و بازرسی از اماکن ( شرایط مکانی آنها برای فعالیت ورزشی و مسابقات دقت کافی بایستی به عمل اورند) اماکن ورزشی شامل محل های فعالیت های ورزشی و سایر قسمت های خدماتی مانند رختکن، دوش، جایگاه ها و اماثل آن نیز می باشد. سرپرستان، مدیران و مسؤولان این اماکن و باشگاه ها در مرحله اول مسؤول ایجاد سوانحی می باشند که در اثر بی احتیاطی و قصور یا بی مبالاتی منجر به خسارت گردیده و مسؤولیت مستقیم این سوانح به عهده مدیریت های مربوطه می باشد.

بنابراین چه در اماکن و محل فعالیت های ورزشی و چه در اماکنی که به نحوی با فعالیت های ورزش ارتباط دارند بایستی مراقبت های لازم توأم با کنترل و دقت به عمل آمده از اجرای فعالیت های ورزشی در اماکن معیوب در زمین های ورزشی و استخرهایی که دارای نواقص فنی و ایمنی نمی باشند صرفنظر و خود و شاگردان به استقبال خطر نشتابند و برای خو موجبات مسؤولیت قانونی فراهم نکنند و مربیان علاقمند، دلسوز و دقیق مسلماً همه این نکات را مراعات کرده و از وقوع خطرات احتمالی با کنترل و نظارت خویش جلوگیری می کنند. به منظور استفاده بیشتر علاقمندان به درج یک رأی دادگاه در مورد صدمه منجر به فوت مبادرت می گردد.

نمونه ای از یک رأی دادگاه

به تاریخ 26/5/75 کلاسه پرونده 75/ 208/ 37 شماره دادنامه 392-13/6/75 مرجع رسیگی شعبه 208 دادگاه عمومی تهران.

شاکی : 1- آقای الف فرزند عطاءالله به نشانی اتوبان افسریه اول خ..پ…

2- خان ب فرزند اسداله به نشانی فوق

متهمان : آقای ج فرزند نصراله به نشانی تهران بلوار ابوذر پل … خ… نقشه…کوچه…پ…

2- آقای د فرزند بختیار به نشانی تهران میدان اصفهانک شاهد…کوچه …پ….

3- آقای هـ فرزند خسرو به نشانی تهران قصر فیروز شماره…. بلوک…طبقه …پ….

4- آقای و فرزند سلطانعلی به نشانی تهران افسریه بنی اتوبان افسریه و … متری اول …خ …پ….

5- آقای ز فرزند یوسف به نشانی تهران طبقه فوقانی باشگاه … اتوبان …

6- آقای ح فرزند محمد به نشانی قصر فیروز شماره …بلوک …پ….

آقای ط به وکالت از آقای ز به نشانی تهران خیابان…کوچه… پ…

موضوع : قتل غیر عمد و مشارکت در تسبیب قتل غیر عمد.

دادگاه پس از بررسی اوراق پرونده ختم دادرسی را اعلام و به شرح ذیل مبادرت به صدور رأی می کند : رأی دادگاه : به دلالت کیفر خواست مورخ 15/1/1372 دادسرای عمومی تهران آقاین 1- آقای ج فریند نصراله 23 ساله اهل زنجان مقیم تهران کفاش آزاد با ایداع وثیقه. 2- آقای د فرزند بختیاری 24 ساله اهل مقیم تهران دانشجو آزاد با ایداع وثیقه.3- آقای هـ فرزند خسرو23 ساله اهل و مقیم تهران کارمند بانک سپه آزاد به ایداع وثیقه. 4- آقای و فرزند سلطانعلی 27 ساله اهل و مقیم تهران تراشکار آزاد با ایداع وثیقه. 5- آقای ز جوهری فرزند یوسف 28 ساله اهل و مقیم تهران مدیر باشگاه آرش آزاد با ایداع وثیقه. 6- اقای ح فرزند صادق 17 ساله اهل و مقیم تهران محصل آزاد با ایداع وثیقه. ردیف های اول و دوم و سوم و چهارم و پنجم متهم هستند هب تثبیت در یک فقره قتل غیر عمدی مرحوم آقای م به لحاظ قصور و مسامحه در حیطه مسؤولیت های خود ( اعم از کیفیت برگزاری مسابقات جودو کاراته که یکی از طرفین مسابقه دهنده آقای ح( ضارب) و دیگری آقای
م( مصدوم مقتول) بوده ند و نحوه عضور کردن آقای م در باشگاه و عدم هماهنگی با فدراسیون مربوطه و عدم جلب رضایت پدر مقتول در جهت عضویت پسرش در شرکت بعدی وی در مسابقه یاد شده و سهل انگاری های مطرحه در نظریه مروخ 25/7/71 هیئت کاراته تهران و ردیف ششم متهم است به مباشرت در قتل غیر عمدی آقای م به لحاظ وقوف به نحوه برگزاری مسابقه و نقائص و اشکالات مترتب برآن و شرکت در مسابقه و ایراد ضربه کشنده به آقای م در اوایل مسابقه برگزار شده منجر به فوت مصدوم آقای م، توضیح این که پرونده امر بدواً به شعبه 145 دادگاه کیفری یک تهران ارجاع که مطابق دادنامه شماهر 262- 31/5/ 73 شعبه فوق الذکر متهم ردیف اول آقای ج تبرئه و سایر متهمان مشترکاً و متساویاً محکوم به پرداخت ( 10000) ده هزار درهم در حق اولیاء دم مقتوم محکوم می گردند که در اثر تجدید نظر خواهی پرونده به دوان عالی کشور ارسال و نهایتاً مطابق دادنامه شماره 75/3/16 مورخ 236/ 1/1375 شعبه 16 دیوان عالی کشور دادنامه شماره 262- 31/5/1373 صادره از شعبه 145 کیفری یک تهران نقض و رسیدگی مجدد به دادگاه هم عرض ( شعبه 208 دادگاه عمومی تهران) ارجاع می گردد.

لذا دادگاه با توجه به شکایت اولیاء دم مقتول آقای م، آقای الف فرزند عطاء اله به عنوان پدر مقتول و خانم ب فرزند اسد اله به عنوان مادر مقتول و گزارش مأمورین انتظامی و اظهارات مطلعان و گواهان قضیه و گزارش معاینه جسد مورخ 17/5/1371 پزشکی قانونی که علت فوت را خونریزی مغزی اعلام کرده و نظریه تکمیلی شماره 56934/10 مورخ 18/9/1371 پزشکی قانونی که حکایت از شدت ضربه و عوارض ضربه مغزی و فوت متوفی بوده که با شرایط فوق مرگ اجتناب بوده است و نظریه های فدراسیون کاراته و توضیحات تکمیلی رئیس هیئت کاراته و مسؤول کمیته بازرس هیئت کاراته و نظر به این که ایراد ضربه از ناحیه آقای ح و به سر متوفقی « موماشی جودان» صورت گرفته و نتیجتاً صرفاً عمل ضارب منتهی به قتل مقتول گردیده و بین عمل قاتل و قتل صورت گرفته رابطه مستقیم بوده و چنانچه افعال و ترک فعل متهمان ردیف اول تا پنجم را از نوع سبب نیز فرض کنیم در ما نحن فیه عمل مباشر ( ضارب) اقوی ازسبب بوده چرا که با وجود سبب به تنهایی قتلی اتفقا نمی افتاد و با توجه به قرائن و اظهارات موجود در پرونده امر و اظهارات متهمان و وکلای مدافع تعیینی بعض متهمان بزه انتسابی به متهم ردیف ششم آقای ح داد و محرز و مسلم تشخیص و با انطباق اتهام با مواد 316 و 317 و 363 و بند «ب» ماده 295 و 297 و بند «ب» 302 قانون مجازات اسلامی و عدم شمول بند 3 ماده 59 قانون مجازات اسلامی هر موضوع مطروحه این پرونده به لحاظ اینکه هدف و نظر قانونگذار از وضع ماده فوق اتلاف نفس نبوده که مفهوم مخالف ماده 60 قانون مجازات اسلامی مؤید استنباط مذکور می باشد حکم به محکومیت آقای حد داد و تأدیه (100) یکصد شتر سالم و بدون عیب که خیلی لاغر نباشد ظرف مدت دو سال از تاریخ وقع قتل شبیه عمدی در حق اولیاء دم مقتول صادر و اعلام می دارد و با توجه به مراتب فوق و ضعیف بودن عملکرد متهمان ردیف اول تا پنجم به عنوان مسببین قتل غیر عمدی از مباشر جرم و با توجه به اینکه رکن قانونی برای مجازات افعال متهمان ردیف اول لغایت پنجم وجود ندارد حکم برائت آنان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز قابل اعتراض به دادگاه تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه 208 دادگاه عمومی تهران

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک دانلود متن کامل


پاسخ دهید