آفتاب‌سوختگی

 پرش به: ناوبری, جستجو

آفتاب سوختگی نوعی التهاب پوستی است که در اثر مجاورت طولانی مدت در آفتاب حاصل می‌شود. این سوختگی در اثر طیف ماوراء بنفش و خصوصاً مادون قرمز موجود در نور خورشید به‌وجود می‌آید. از نشانه‌های آن می‌توان به قرمزی بیش از حد پوست، دردناک شدن و گاهی ایجاد تاول را نام برد.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

عواملی که حساسیت شخص را نسبت به آفتاب‌سوختگی افزایش می‌دهد عبارتند از[1]:

  • در معرض آفتاب قرار گرفتن در ساعت اوج آفتاب (10 صبح تا 4 بعدازظهر)خصوصآ در نوزادان و کودکان که نسبت به بزرگسالان پوست حساس‌تری دارند.
  • روشنی پوست: افراد با پوست های روشن با احتمال بیشتری نسبت به افراد با پوست تیره‌تر دچار آفتاب‌سوختگی می‌شوند.
  • استفاده از برخی داروها از جمله بعضی از آنتی بیوتیک‌ها و قرص‌های ضدبارداری.
  • استفاده از روش های برنزه‌کردن.

آفتاب سوختگى به معناى سوختن پوست به علت در معرض قرارگیرى به نور خورشید یا سایر منابع اشعه ماوراى بنفش است.

آفتاب سوختگى هنگامى رخ مى‌دهد که مقدار تابش اشعه خورشید یا سایر منابع نورى حاوى اشعه ماوراى بنفش بیش از توانایى رنگدانه محافظت کننده پوست بدن یعنى ملانین باشد. [کارکردهای پوست]

آفتاب سوختگى شدید به همان اندازه سوختگى حرارتى وخیم است و ممکن است همان اثرات عمومى مانند تاول زدن، ورم و تب را داشته باشد. بنابراین نباید آفتاب سوختگى را بى‌اهمیت انگاشت. [عوامل خطرساز برای آفتاب‌سوختگی]

هرسال بسیارى از افراد در نتیجه قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید فوت مى‌کنند و میلیون ها نفر دچار آفتاب‌سوختگى مى‌شوند.

آفتاب‌سوختگى برخلاف سوختگى حرارتى فوراً تظاهر نمى‌کند.

بنابراین هنگامى که دردناکى و قرمزى پوست شروع می‌شود، آسیب پوستى از قبل رخ داده است. درد در ۶ تا ۴۸ ساعت ابتدایى پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب شدید بیشترین شدت را دارد. در موارد شدید ممکن است پوست تاول بزند. تورم پوست، به خصوص پاها شایع است.

سمومى در بدن به علت آفتاب سوختگى آزاد مى‌شوند و باعث ایجاد تب به صورت یک علامت معمول می‌شوند. پوسته ریزى معمولاً سه تا هشت روز پس از قرارگرفتن در معرض آفتاب شدید رخ مى دهد.

عواقب درازمدت سال هاى متوالى قرار گرفتن در معرض نور تند خورشید نیز مهم هستند.

یک بار آفتاب سوختگى همراه با تاول زدن پوست احتمال سرطان سلول هاى رنگى پوست (ملانوسیت ها) را که ملانوم نامیده مى شود دو برابر مى‌کند. قرار گرفتن مداوم در معرض نور خورشید باعث پیرى زودرس پوست و ایجاد چین و چروک در آن مى شود. لکه هاى پیرى (lentigo) نتیجه تابش نور خورشید به پوست هستند.

سرطان پوست (چه از نوع سلول پایه اى و چه از نوع سلول فلسى) مستقیماً با میزان قرار گرفتن در معرض آفتاب (که بر حسب دو عامل رنگدانه هاى پوست و ساعات زیر آفتاب بودن معین مى شود) ارتباط دارد. [جلوگیری از سرطان پوست] نهایتاً در معرض قرارگیرى به نور خورشید و صدمه ناشى از اشعه ماوراى بنفش در ایجاد آب مروارید دخیل دانسته شده است.کرم هاى ضد آفتاب بسیار موثرى براى محافظت در برابر اشعه هاى ماوراى بنفش A و B (به ترتیب اشعه ماوراى بنفش داراى طول موج بلند و کوتاه)، که اجزاى نور خورشید هستند، مسئول سوختن و تغییرات سرطانى در پوست هستند. کرم هاى ضدآفتاب، لباس هاى پوشاننده و عینک هاى آفتابى ضد اشعه ماوراى بنفش، همگى براى پیشگیرى از قرار گرفتن در برابر نور خورشید توصیه مى‌شوند. استفاده از کرم ضدآفتاب داراى فاکتور محافظتى نور خورشید (SPF) بالا توصیه مى شود. اعداد بالاتر SPF بیانگر قدرت محافظت بیشتر کرم است. متاسفانه راهى براى “برنزه شدن بى خطر” در آفتاب وجود ندارد. [پیشگیری از آفتاب‌سوختگی]

اگر دچار آفتاب سوختگى شدید:

   * دوش یا حمام آب سرد بگیرید یا پارچه مرطوب و سرد روى سوختگى قرار دهید.

   * کرم‌های حاوى بنزوکائین، لیدوکائین و وازلین روی پوست نمالید.

   * اگر تاول پوستى به وجود آمده است، پانسمان خشک ممکن است از عفونت جلوگیرى کند.

   * •اگر پوستتان تاول نزده است، از کرم هاى مرطوب کننده براى تسکین ناراحتى استفاده کنید.

   * داروهاى مسکن مانند ایبوپروفن را براى تخفیف درد مصرف کنید. [تسکین‌دادن آفتاب‌سوختگی]

در صورتى که به همراه آفتاب سوختگى تب دارید یا تاول هاى پر از مایع، سرگیجه یا اشکالات بینایى به همراه آفتاب سوختگى وجود دارند. باید فورا به پزشک مراجعه کنید.

تومورهای پوست


 

کیستهای پوستی ، حفراتی با پوشش اپی تلیوم هستند که از مایع یا مواد جامد پر شده‌اند. کیستهای اپیدرمی (اپیدرموئید) شایع هستند و می‌توان آنها را به شکل تومورهای سفت و برجسته با رشد آهسته تعریف کرد.

 

دیدکلی

تومورهای پوستی در قسمتهای مختلف بدن روی صورت ، گردن ، بالای قفسه سینه و پشت ظاهر می‌شود که اغلب تومورها به صورت کیستهای موئی هستند که به آنها کیستهای سبابه گفته می‌شود که بیشتر روی پوست مشاهده می‌شوند. از بخش میانی فولیکول مو و سلولهای پوشش خارجی ریشه مو نشات می‌گیرند.

درمان آنها با جراحی و برداشتن تمام کیست یا توده انجام می‌شود. این توده‌ها می‌توانند به صورت ضایعاتی باشند که آنها را به دو قسمت اولیه و ثانویه تقسیم کرده‌اند. تومورهای اولیه از ابتدای بیماری وجود داشته ولی تومورهای ثانویه به علت عوامل بیرونی مثل خراشیدگی ، تروما و عفونت ایجاد می‌شوند. اکثر این تومورهای پوستی ، خوش خیم هستند.

انواع تومورهای اولیه

  • ماکول :
    تغییر رنگ پوست با حدود واضح بدون برجستگی.
  • پاپول :
    ضایعه برجسته و توپر پوست به قطر کمتر از یک سانتیمتر که ممکن است رنگهای گوناگونی داشته باشد.
  • ندول :
    ضایعه برجسته توپر به قطر بیشتر از یک سانتیمتر.
  • وزیکول :
    بر آمدگی کوچک پوستی که از مایع شفاف پر شده است.
  • بول (تاول(
    وزیکول بزرگ به قطر بیشتر از یک سانتیمتر.
  • پرستول :
    ضایعه‌ای حاوی چرک که ممکن است ناشی از تغییرات چرکی در وزیکول باشد.
  • کهیر :
    برآمدگی موقت پوست به علت ادم درم و گشاد شدن مویرگهای اطراف آن.
  • پلاک :
    ضایعه برجسته و توپر پوست به قطر بیش از یک سانتیمتر.
  • کسیت :
    تومور حاوی ماده جامد یا مایع.

انواع تومورهای ثانویه

  • پوسته :

    لایه‌های جدا شده طبقه شاخی پوست که ممکن است در اثر تغییرات التهابی بوجود آیند.

  • کراست (دلمه) :

    لایه‌ای مرکب از سرم ، خون یا چرک خشک شده در روی پوست.

  • خراشیدگی :

    خطوط خراشیدگی یا ضربه دیدگی.

  • فسیور :

    ترک خوردگی پوست که معمولا در اثر خشکی شدید و التهاب طولانی است.

  • بافت جوشگاه :

    تغییر فیبروتیک پوست به دنبال فرآیند تخریبی.

  • لیکنی شدن :

    ضخیم شدن پوست و مشخص تر شدن چینهای پوستی.

  •  انواع تومورهای خوش خیم

کواتوزهای سبوره‌ای

تومورهای خوش خیم و زگیل مانند با اندازه‌ها و رنگهای مختلف از قهوه‌ای روشن تا سیاه مشاهده می‌شوند. روی صورت ، شانه ، قفسه سینه و پشت بوجود می‌آیند و شایع ترین تومورهای پوست هستند. درمان این تومور بوسیله روشهای جراحی (اکسیزیون) ، کرتریزاسیون و کورتاژ ، یا مالیدن دی اکسید کربن یا نیتروژن مایع انجام می‌شود.

کراتوزهای اکتنیک

ضایعاتی در نواحی باز پوست پس از تماس طولانی با آفتاب بوجود می‌آید، ممکن است به ضایعاتی بد خیم تبدیل شود (10 تا 20 درصد به سرطان مهاجم سلول اسکواموس تبدیل می‌شوند) که به شکل لکه‌های پوسته زبر ، روی زمینه اریتم تظاهر می‌کند.

زگیل

در اثر عفونت ، ویروس یا پیلومای انسانی ، متعلق به گروه ویروسهای DNA دار ایجاد می‌شود که اصولا فاقد علامت هستند. مگر آن که در قسمتهایی از پوست بدن که وزن را تحمل می‌کند (مثل کف پا) ظاهر شوند. زگیل را می‌توان با اشعه لیزر ، نیتروژن مایع ، اسید سالیسیک کرتریزاسیون یا مالیدن کانتاریدین برطرف نمود.

آکنه چگونه ایجاد میگردد؟
     پوست طبیعی دارای منافذ ریزی می بـاشـد که مـنـافذ ریشه مو-غده چربی و یا فولیکول نامیده میـگـردد. ایـنها همان منافذی میباشند که موها از آنـها خـارج میـگردند. در انتهای این منافذ غدد چـربـی قـرار دارنـد کـه بـا تـرشـح مـواد روغنی و چرب(SEBUM) موجب نرم شدن، لطیف گشتن و مـرطوب شدن پوست شما میگردند.سلولهای سـطـحی پـوسـت نیز همانطور که میدانید بطور
مرتب درحال ریزش وجایگزینی توسط سلولهای جـدیـد مـیـباشند. در روی پوست انسان باکتری  بــــی هـــــوازی و بـــــــی خــــطــــری بــــنـــــام PROPIONIBACTERUM ACNES بـطــور طــبیعی زنـدگی مـیکــند.

حال ببینیم چگونه شرایط  فوق از حالت طبیعی خارج گشته و آکنه ایجاد میگردد. در ایجاد آکنه 3 عامل سلولهای مرده پوست، غدد چربی و باکتریهای سطح پوست نقش کلیدی خواهند داشت:

1- افزایش ترشح غدد چربی: در دوران بلوغ ترشح هورمون تستوسترون(TESTOSTRONE) یا همان هورمون مردانه افزایش می یابد. تستوسترون هم در بدن مردان و هم در بدن زنان موجود میباشد اما میزان آن در بدن مردان 4 برابر زنان میباشد.

هنگامی که ترشح تستوسترون افزایش می یابد، تستوسترون توسط پوست بهدی هیدروتستوسترون مبدل گشته و سبب تحریک غدد چربی میگردند. بنابراین حجم و میزان ترشح غدد چربی افزایش می یابد.

2- عدم ریزش طبیعی سلولهای مرده سطح پوست: برخی اوقات ریزش سلولهای مرده پوست از حال طبیعی خارج میگردد. ریزش نامناسب سبب میگردد که سلولهای مرده پوست به یکدیگر چسبیده و بروی هم انباشته گردند.

3- افزایش سرعت تکثیر سلولهای پوست: برخی اوقات سرعت تکثیر سلولهای پوست از حالت طبیعی خارج گشته و با سرعت بیشتری تکثیر می یابند (5 برابر حالت طبیعی).

همین امر سبب میگردد تا سلولهای پوستی بموقع ریزش نیابند.

4-هنگامی که سلولهای مرده پوست بموقع نمیریزند و یا سرعت تکثیرشان افزایش می یابد، سبب انسداد روزنه های فولیکول میگردند. بنابراین ترشحات مترشحه از غدد چربی نمیتوانند مانند قبل بسهولت از کانال فولیکول جریان یافته و به سطح پوست بریزند.

از طرفی هنگامی که ترشحات غدد چربی از میزان طبیعی خود افزایش می یابد دو عامل فوق دست بدست هم داده و سبب احتباس و تجمع مواد چرب(SEBUM) در پشت محل انسداد میگردند. تجمع ترشحات  چربی به همراه سلولهای مرده پوست به زیر روزنه های مسدود یک محیط ایده آل برای رشد و تکثیر باکتریهای بی هوازی پوست فراهم می آورند. بنابراین جوش های موسوم به آکنه تجمع باکتریها، سلولهای مرده پوست و چربی میباشند. هرگاه محتویات جمع شده در این کانالهای مسدود به داخل پوست اطراف نفوذ کند یک واکنش التهابی روی میدهد. تجزیه سبوم به اسیدهای چرب و ترشح آنزیم توسط باکتریها نیزمسبب التهاب میباشند.
التهاب جوشها به علت هجوم گلبولهای سفید به سمت جوشها میباشد که برای از میان بردن عامل متجاوز و از میان بردن آنها صورت میپذیرد.

نکته: همانطور که هورمون تستوسترون ایجاد آکنه میکند، استروژن یا همان هورمون زنانه در خشک کردن و کاهش ترشحات غدد چربی موثر بوده و میتواند سبب درمان آکنه گردد.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک دانلود متن کامل