تظاهرات عصبی این سندرم به‌صورت اختلال شناختی، اختلال تعادل (۵)، تشنج، انقباضات ناگهانی و غیرارادی عضلات (۶)، حرکات سریع و غیرارادی چشم (۷)، سرگیجه، اختلال بلع (۸)، اختلال تکلم (۹)، اختلالات رفتاری و خلقی از قبیل افسردگی شدید (که گاهی منجر به خودکشی می‌شود)، سایکوز و رفتارهای تهاجمی و سندرم پارینود (۱۰) بروز می‌کند. سندرم پارینود عبارت است از فلج عضلات مایل فوقانی چشم که منجر به اختلال در نگاه کردن شده و به نام سندرم Dorsal mid brain نیز نامیده می‌شود. این سندرم اکثراً در اثر ضایعات توموری یا عروقی ناحیه مغز میانی (mid brain) بروز می‌کند.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

درگیری کلیوی اغلب به‌صورت مثانه نوروپاتیک، عفونت مکرر ادراری، هیدرونفروز، دریچه پیشابراه خلفی و انسداد مثانه می‌باشد.

متوسط طول عمر بیماران ۳۰ سال و علت مرگ نارسائی تنفسی ناشی از آتروفی ساقه مغز می‌باشد.

در تشخیص افتراقی سندرم ولفرام تمام موارد دیابت جوانان همراه با آتروفی اپتیک، آنمی پاسخ‌دهنده به تیامین، سندرم آلستروم (۱۱)، بیماری‌های میتوکندری، سندرم (۱۲) Kearn – Sayre و سندرم لورنس مون‌بیدل (۱۳) قرار می‌گیرد.

  • معرفی بیمار

بیمار پسر ۱۲ ساله‌ای است که به‌علت کوتاهی قد و بررسی اختلال رشد به درمانگاه غدد معرفی گردید. وی مبتلا به دیابت بی‌مزه مرکزی از ۵/۱ سال پیش و دیابت وابسته به انسولین از ۵/۲ سال قبل از مراجعه بود. کودک حاصل یک زایمان طبیعی بدون عارضه در بیمارستان بوده و در سابقه قبل و حین تولد نکته مثبتی نداشت. دوره نوزادی را بدون عارضه پشت سر گذاشته و در اوایل کودکی به‌علت وجود یک صدای اضافی در سمع قلب و بررسی بیشتر در این مورد به متخصص قلب ارجاع و تشخیص نقص ”سوراخ“ دیواره بین‌بطنی (V.S.D) برای ایشان داده شد.

▪ در سابقه خانوادگی:

والدین دخترعمو ـ پسرعمو بوده و بیماری خاصی ندارند. دو فرزند دیگر خانواده دختر و در حال حاضر سالمند. سابقه مثبتی از دیابت وابسته به انسولین، اختلال دید، کری و دیابت بی‌مزه در بستگان نزدیک وجود نداشت.

بیمار در زمان مراجعه، به‌علت دیابت وابسته به انسولین تحت درمان با انسولین متوسط‌الاثر و کوتاه‌اثر دو بار در روز و اسپری وازوپرسین یک‌بار در روز بوده و شکایتی از اختلال دید نداشت و تنها یک‌سال بعد از مراجعه دچار کاهش دید هر دو چشم گردید.

▪ در معاینه فیزیکی:

بیمار پسری بود با جثه کوچک و قیافه ظاهری طبیعی. وزن وی حدود ۵/۲ ـ انحراف استاندارد زیر حد متوسط سن و قد وی ۳ـ انحراف معیار زیر حد متوسط سن بود.

گرچه کمبود ترشح هورمون رشد همراه با اختلال عملکرد هیپوفیز در دو مورد از سندرم ولفرم گزارش شده ولی در این بیمار در اسکن مغز، هیپوفیز و حرفه زین ترکی سالم گزارش شد و آزمایش هورمون رشد (GH) به روش تحریکی طبیعی بود. در طول مدت پیگیری حداقل سرعت رشد طبیعی متناسب با سن و مرحله بلوغ نیز طبیعی بود.

بدین‌ترتیب با توجه به کنترل نامناسب دیابت شیرین، سوءتغذیه (به‌نحو مشهود باعث کمبود وزن کودک بود)، بیماری قلبی و مشکلات ملکولی زنجیره تنفس سلولی که اختلال در عرضه انرژی را باعث می‌شود (پاتوژنز سندرم ولفرام) می‌توان کوتاهی قد وی را به آنها ارتباط داد. فشارخون طبیعی و پوست وی خشک بود. اندازه تیروئید براساس معیار سازمان بهداشت جهانی درجه Ib تعیین گردید. در سمع قلب سوفل سیستولیک ۶/۳ با حداکثر شدت در کناره چپ جناغ شنیده می‌شد.

در معاینه دستگاه تناسلی: آلت و بیضه‌ها به‌شکل طبیعی پسرانه و بر اساس تقسیم‌بندی تانر (۱۴) (SMR) در مرحله II بلوغ بود.

▪ در معاینه عصبی:

غیر از کاهش میدان دید و اختلال مختصر شنوائی به‌صورت کاهش خفیف شنوائی در فرکانس‌های بالا نکته مثبتی نداشت. وی دچار عدم پیشرفت تحصیلی به‌علت اختلال یادگیری بود.

کاهش قدرت دید کودک براساس گزارش چشم‌پزشک بسیار شدید و در حد ۲۰/۲ بود که در بررسی‌های بعدی آتروفی عصب بینائی علت آن ذکر گردید.

▪ در بررسی‌های پاراکلینیک:

CT اسکن مغزی و هیپوفیز و سونوگرافی کلیه‌ها طبیعی بود. آزمایش‌های عملکرد تیروئید و کلیه‌ها نیز طبیعی بود. سن استخوانی ۵ ساله (تأخیر قابل توجه نسبت به سن تقویمی) گزارش گردید. وزن مخصوص ادرار ۱۰۱۰ بود.

با توجه به ماهیت پیشرونده بودن بیماری، به مرور زمان امکان بروز هر یک از عوارض و علائم ذکر شده این سندرم در بیمار وجود دارد. در حال حاضر بیمار تحت درمان با انسولین به منظور کنترل دیابت شیرین و وازوپرسین (دیابت بی‌مزه) بوده و برای وی عینک تجویز شده است. به جهت تشخیص زودرس هر یک از عوارض محتمل که ممکن است بروز کند به‌طور مرتب تحت معاینات دقیق و پیگیری قرار دارد. به‌علت تأخیر در مراحل بررسی، اصلاح، پذیرش و چاپ مقاله لازم به ذکر است که بیمار در حال حاضر ۱۵ سال داشته و پیگیری وی ادامه دارد، اکنون در مرحله ۴ بلوغ قرار دارد، در دوران جهش رشد قدی است و منحنی رشد قدی وی در حدود ۸/۲ ـ انحراف معیار است. به‌علت علائم افسردگی تحت نظر روانپزشک می‌باشد، به‌علت کمپلیانس ضعیف کنترل دیابت شیرین در حد ضعیف است.

با ساخته شدن آنزیمی در میتوکندری-مرکز تولید انرژی سلول- ، سلول از حالت مرگ و استرس در می آید . این یافته ی جدید می تواند باعث تولید دارو هایی بشود که می تواند بیماری های مربوط به افزایش سن مانند آلزایمر و دیابت را درمان کنند. دانشمندان می گویند که این تحقیقات می توانند منجر به طولانی تر کردن عمر نیز بشوند.
David Sinclair یک زیست شناس دانشگاه هاروارد و یکی از افرادی که این کار را پیش برده  ،می گوید:ما هم اکنون در حال ساختن دارو هایی هستیم که ار مردن سلول ها و از بیماری هایی مانند آلزایمر  جلوگیری می کند. این یافته ها تمرکز شرکت Sirtris Pharmaceuticals, ( که Sinclair  از افراد پدید آورنده آن است ) را بر روی سیروتین ها، گروهی از آنزیم ها که به طول عمر ربط دارند را نشان می دهد .

تا الآن این شرکت بر روی مولکولی که بر SIRT1 ، آنزیمی که سلامتی میتوکندری را افزایش می دهد ولی در خارج میتوکندری است ،بیشتر تمرکز کرده است . وی می گوید:”SIRT1  یکی از مهمترین آنزیم ها هست. (اصطلاحا آخرشه !) در صورتی که دیگر آنزیم ها نیز در درمان بیماری های سنینیز موثر هستند”

میتوکندری کارخانه جات کوچک انرژی هستند که در هر سلول وظیفه ی تبدیل یک ماده ی شیمیایی به انرژی را بر عهده دارد. مشاهدات روز افزونی نشان  میدهند که عملکرد میتوکندری نقشی حیاتی در افزایش سن و بیماری های مربوط به سن مانند آلزایمر،پارکینسون ،بیماری قلبی و دیابت نوع2 دارد . برای مثال ، در افراد پیر میتوکندری ، به نسبت افراد جوان، کارایی کمتری دارد و در نتیجه سلول در برابر انسولین مقاوم می شود .( به دلیل کنم شدن رسپتور ها) .
در این مطالعه ،sinclair  و همکارانش سلول ها را از نظر ژنتیکی طراحی کردند که آنزیمی داخل میتوکندری( به نام NAMPT) را زیاد تولید می کندو سپس این سلول ها را در درون مواد سمی قرار دادند . آنها در یافتند که سلول های با در جه ی آنزیم بالاتر  در برابر این مواد سمی مقاوم تر هستند  و کمتر میل به مردن داشتند. محققین دریافتند تا آنجایی که میتوکندری سلول سالم باشد، سلول می تواند زنده بماند ؛ در هر وضعیتی که باشند. ” این یعنی میتکندری عوامل اصلی در زندگی سلول هستند.”
افزایش میزان NAMPT ، باعث افزایش ماده ای به نامNAD می شود.که نقش کلیدی در بسیاری از واکنش های متابولیکی دارد. NAD برای فعالیت سروتین ها حیاتی هستند ،همان آنزیم مربوط به عمر زیاد. افزایش عمر  در که درتحقیقات کنونی به دست اومده، بستگی به دو آنزیم دارد .:SIRT3 و SIRT3 که  میتوانند هدف های جدیدی برای داروها باشند تا بیماری های مربوط به پیر شدن را مانع شوند .” اگر بتوان دارویی را پیدا کرد که بتواند آنزیم  SIRT3 را فعال کند، می توان سلول هایی که قرار است بمیرند را زنده نگه داشت ؛ مانند سلول هادر اختلال نوروجنرتیو(عصب-ساختی).”
Sinclair  همچنین پیشنهاد می دهد که این مکانیزم نشان دهنده ی مزایای محدودیت کالری بر روی طول عمر  است.  دهه ها تحقیق نسان داده که رژیم غذایی با تغذیه مناسب با  کالری محدود باعث افزایش عمر پشه ،کرمو موش ها می شود و ظاهرا در برابر بیماری های افزایش سن ایمن می سازد.سینکلر می گوید”ما می دانیم که محدودیت کالری باعث سالم ماندن میتوکندری می شودو ما فکر میکنیم که چگونگی کار مکانیزم اساسی محدودیت کالری را یافته ایم “….”خیلی جلب است ، چون این مکانیزم میتوکندری را درگیر می کند ؛ مرکز انرژی سلول.”

این آمپول، میتوکندری را در بدن دست کاری می کند; میتوکندری ها اجزایی شبیه به سوسیس و خانه های انرژی در درون همه سلول های بدن به جز گلبول های قرمز هستند. میتوکندری ها غذایی را که ما می خوریم به انرژی تبدیل می کنند که این انرژی توسط قلب، ماهیچه ها، مغز و سایر اعضای بدن قابل استفاده است.
    
    تحقیقات نشان داده که تخریب و تحلیل رفتن این اجزا یک عامل مهم پیری و کهولت است.
    
    اصلاح جهش های ژنتیکی در میتوکندری ها همچنین می تواند در مقابله با بیماری هایی چون دیابت، پارکینسون، سکته مغزی، آلزایمر، بیماری قلبی و سرطان موثر باشد.
    
    همچنین تصور می شود که تشکیل تدریجی ژن های خراب و ناقص در طول زندگی یک عامل مهم پیری است. اگرچه تاکنون تلاش ها برای معرفی کردن ژن های سالم به میتوکندری برای جایگزین کردن آن ها به جای انواع آسیب دیده و ناسالم ناموفق بوده اما پروفسور پاتریک یک متخصص برجسته انگلیسی در رشته اختلالات میتوکندری در این باره اظهار کرد: «اگر این امکان فراهم شود، می تواند بخشی از آسیب های وارد شده به میتوکندری ها ناشی از بالارفتن سن را ترمیم و اصلاح کند که نتیجه آن تولید آمپولی است که بتواند مانع از روند پیری شود.»
    
    چاقی، خطر مرگ در بیماران کلیوی را افزایش می دهد
    
    بیماران مبتلابه بیماری های مزمن کلیوی که در عین حال اضافه وزن هم دارند بیش تر از افرادی که دچار بیماری مزمن کلیوی هستند اما وزن طبیعی دارند به بیماری هایپر پاراتیروئیدیسم که باعث می شود افراد بیش تر به مشکلات قلبی دچار شوند و فوت کنند، مبتلامی شوند.
    


    این نتیجه تحقیقات گروهی از پزشکان آمریکایی است. در بیماری هایپرپاراتیروئیدیسم، سطح هورمون پاراتیروئید (PTH) بیش تر از حد طبیعی می شود. این هورمون نقش مهمی در کنترل ساختار استخوان ها دارد و افزایش هورمون PTH می تواند باعث شکل غیرطبیعی استخوان ها و افزایش احتمال ابتلابه بیماری های قلبی- عروقی شود.
    
    در مطالعه ای که روی 496 بیمار با بیماری های مزمن کلیوی متوسط تا شدید صورت گرفت مشخص شد که با افزایش توده بدن (body mass) میزان هورمون پاراتیروئید بالامی رود و در نتیجه خطر ابتلابه بیماری های مرگبار در این گروه از بیماران کلیوی بالاتر می رود.
    
    دکتر سابا کراسودی از مرکز پزشکی سالم در وایوپنگ در گزارشش در این مورد نوشته است: «ما این را می دانستیم که در افراد با عملکرد طبیعی کلیه چاقی می تواند باعث به هم خوردن متابولیسم ویتامین دی و افزایش سطح هورمون پاراتیروئید شود اما تاکنون چنین تحقیقی در مورد نسبت چاقی با بروز مشکلات ناشی از افزایش هورمون پاراتیروئید در بیماران کلیوی مزمن انجام نگرفته بود. نتایج تحقیقات نشان داده که رابطه قوی بین افزایش وزن بدن بیماران کلیوی مزمن و میزان هورمون پاراتیروئید وجود دارد که این مساله می تواند در تعیین استراتژی برای کاهش مشکلات این گروه از بیماران بسیار مهم باشد.»
    
    نتیجه تحقیقات دکتر کراسودی و همکارانش در آخرین شماره نشریه ماهنامه نفرولوژی انجمن پزشکان کلیه آمریکا به چاپ رسیده است.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک دانلود متن کامل


دیدگاهتان را بنویسید