فصل پنجم

 

 

 

 

بحث و نتیجه گیری

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تبیین یافته های تحقیق

در این بخش، به ترتیب اقدام به ذکر فرضیه های تحقیق، یافته ها، شواهد مربوط به فرضیه ها و تبیین نتایج بدست آمده در مورد هر فرضیه به شرح زیر می نماییم.

فرضیه اول تحقیق: بین عدم سلامت روان دانشجویان روان شناسی ورودی 1380 دانشکده روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکز و شوخ طبعی (مزاح) آنها رابطه منفی معناداری وجود دارد. ضرایب همبستگی ساده مربوط به این فرضیه، در جدول 2-4 فصل چهارم ارائه گردیده است و نشان می دهند که بین عدم سلامت روان و مزاح روابط منفی معنی داری در سطح 05/0 وجود دارد و حاکی از آن است که هر چه عدم سلامت روان بیشتر باشد مزاح یا شوخ طبعی کمتر است و هر چه سلامت روان بیشتر باشد مزاح (شوخ طبعی) در سطح بیشتری است بنابراین فرضیه تأیید می شود. می توان بیان داشت که از شوخ طبعی به عنوان سپری برای مقابله با فشارهای روانی استفاده کرد.

با توجه به توسعه زندگی ماشینی و بالا رفتن فشار روانی بر روی افراد لازم است راهکارهایی ارائه شود که سلامت روانی افراد را در حد مطلوب نگه دارد و بر مشکلات و موانع سازگاری افراد در برابر محیط غلبه نماید. از اینرو شوخ طبعی به عنوان یکی از آن راهکارها، برای افزایش سلامت روانی و غلبه بر مشکلات و موانعی که فی النفسه فاقد هر گونه اعتبار و ارزشی می باشند، ارائه می گردد.

با توجه به توسعه زندگی ماشینی و بالا رفتن فشار روانی بر روی افراد لازم است راهکارهایی ارائه شود که سلامت روانی افراد را در حد مطلوب نگه دارد و بر مشکلات و موانع سازگاری افراد در برابر محیط غلبه نماید. از اینرو شوخ طبعی بعنوان یکی از آن راهکارها، برای افزایش سلامت روانی و

محدودیتهای تحقیق

تحقیق حاضر با محدودیتهای به شرح زیر مواجه گردیده است.

  • وجود سودگیری احتمالی در یافته های تحقیق
  • عدم تعمیم یافته های پژوهش زیرا نمونه انتخاب شده معرف و نماینده واقعی جامعه نمی باشد.
  • عدم همکاری بعضی از دانشجویان به دلایل مختلف از جمله وقت نداشتن و یا اینکه عدم اعتقاد به این گونه پژوهشها.
  • تعداد زیاد سؤالات پرسشنامه ممکن است باعث خستگی آزمودنیها و تأخیر در تحویل به موقع پرسشنامه گردیده باشد.
  • سوگیری بعضی از دانشجویان در پاسخ دهی به سؤالهای پرسشنامه – بدلیل ترس از افشای نظریات و حالتهای روانی آنان، علی رغم همه تدابیری که برای جلب اعتماد آنها به کار گرفته شده بود.

پیشنهادات

در این قسمت پیشنهادهایی با توجه به نتایج بدست آمده در تحقیق حاضر (پیشنهاد کاربردی) و همچنین با عنایت به مطالعات و بررسی های محققین در طول مدت انجام تحقیق (پیشنهادهای نظری) به شرح زیر ارائه می گردد:

با توجه به اینکه در این تحقیق مشخص گردید که بین متغیرهای سلامت روان و مزاح (شوخ طبعی) دانشجویان روان شناسی ورودی 1380 دانشکده روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکز همبستگی ساده و معنی داری وجود دارد، بنابراین می توان به مسئولین و سایر دست اندرکاران توصیه نمود که با انجام پژوهشهای جامع و کامل نسبت به شناسایی دقیق عوامل مذکور اقدام نمایند و سپس با دستکاری و کنترل آنها تغییرات مطلوبی در سطح سلامت روان و مزاح (شوخ طبعی) به عمل آورند.

پیشنهاد می گردد که در پژوهشهای آینده برای اندازه گیری مزاح و سلامت روانی از پرسشنامه های دیگر و جدیدتری که سؤالات آنها بهتر است استفاده شود.

پیشنهاد می شود که در پژوهشهای آینده علاوه بر سنجش میزان سلامت روان آزمودنیها، به بررسی سنجش متغیرهای دیگر پرداخته شود زیرا ممکن است عوامل دیگری مانند خلاقیت، حالتهای هیجانی، روابط اجتماعی و مسئولیت پذیری و … با شوخ طبعی رابطه داشته باشند.

پیشنهاد می شود در صورت امکان استفاده از روشهای احتمالی نمونه گیری از روش نمونه گیری در دسترس به خاطر محدودیت های آن اجتناب ورزید.

 

 

 

 

 

منابع فارسی:

تورنس، نی پال. استعدادها و مهارتهای خلاقیت و راههای آزمون و پرورش آنها، ترجمه: حسن قاسم زاده (1372). نشر دنیای نو.

ریو، جان مارشال (1995). انگیزش و هیجان. ترجمه: یحیی سید محمدی (1373)، چاپ اول. تهران: نشر ویرایش.

ساعتچی، محمود (1369). روانشناسی در کار، سازمان و مدیریرت. چاپ اول. تهران: انتشارات رشد.

شفیع آبادی، عبدالله (1375). راهنمایی و مشاوره شغلی و حرفه ای. چاپ هشتم، تهران، انتشارات رشد.

کریمی، یوسف (1374). روانشناسی شخصیت. جاپ اول. تهران: نشر ویرایش

میلانی فر، بهروز (1373). بهداشت روانی. تهران: نشر قومس.

نجاریان، بهمن (1373). مزاح از دیدگاه روانشناسی، مجله علوم انسانی دانشگاه الزهراء شماره 11 و 12.

 

 

منبع : سایت دی فایل(قسمت پایان نامه های روانشناسی) 

 

REFERENCES

 

Allport, G.W. (1950). The Indivdual and His Religion. New York: Macmillan.

Arieti, S. (1975). Creativity: The Magic synthesis. New York: Basic Books, INC. Publishers.

Arthhur. D., Christine, A. & Sonia, S. (1988). Sense of humor as a moderator of the relation between events and psychological distress: A perspective analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 56(3), 320-325.

Baron, R.A., Byrne, D. And Griffitt, W. (1974). Social psychology (Understanding Human Relation). Boston: Allyn and Bacon. Inc.

Couvsins, N. (1979). Anatomy of on Illnes. New York: Norton.

Dixon, N.F. (1980). Humer: A cognitive alternatitive to stress? In I.G.Sarason and C.D. Spielberger (eds), Stress and Anxiety (Vol.7). Hemisphe: Washington, D.C.

Fleming, R., Baum, A. & Singer, J.E. (1984). Towards an integrative approach to the study of stress. Journal of Personality and Social Psychology, Vol. 46, 939-949.

Folkman, S. (1984). Personal control, stress and coping processes: A theoretical analysis.

Journal of Personality and Social Psychology, 46(4), 839-852.

Freud, S. (1961). Wit and its Relation to the Unconscious. New York: Moffat.

Getzels, J.W. & Jackson, P.W. (1962). Creativity and intelligence: Explorations with Gifted students. New York: John Willey.

Goldstein, J.H. (1982). A laugh day: can mirth keep disease at bay? The Sciences. Vol. 22, 221-25.

Hilgard, E.R., Atkinson, R.C. & Atkinson, R.L. (1975). Introduction to psycology (6 th end). New York: Harcourt Brace Jovanovich, Inc.

Jemmott, J.B. & lock, S.E. (1984). Psychological factors, immunological mediation and human susceptibility to infectious disese: How much do we know? Psychological Bulletin, Vol. 95, 75-108.

Johnson, H.A. (1990). Humor as an innovative method for teacning sensitive topics. Educational Gerontology, 916(6), 547-559.

Kortkov, D. (1991). An exploratory factor analysis of the sense of humor pesonality construct: A pilot project. Personality and Individual Differences, 12(5), 395-397.

Labott, S., Ahleman, S., Wolever, M.E., & Martin, R.B. (1990). The Psychological effects of the expression and inhibition of emotion. Behavioral Medicine. 1694. 182-189.

Lazarus, R.S. & Folkman, S. (1984). Stress appraisal, and coping. New York: Springer.

Lefcuort, R.S. & Martin, R.A. (1986). Humor and Life Stress: Antidote to Adversity. New York: Springer/verlag.

Levine, J. (1977). Humoras form of therapy. Inteoduction to symposium, In A.G. Chapaman & H.C. Foot (Eds.) It’s a Funny Thing. Oxford: Humor Pergamon Press.


دیدگاهتان را بنویسید