11 مرحله IVF یا لقاح آزمایشگاهی (بخش دوم)

مرحله 6 IVF : بلوغ کامل اووسیتا در بدن زنان

در این مرحله از راه درمانی نازایی IVF، دکتر متخصص باروری باید مطمئن شه که تخمکای فرد مریض در داخل فولیکول خود به طور کامل رشد کردن، چون در این روش درمانی نازایی، تنها پس از رشد کامل تخمکا در بدن خانوم نابارور، دکتر می تونه اونا رو از بدن اون جمع آوری کرده و به آزمایشگاه منتقل کنه. واسه تحریک کردن جهش پایانی در رشد و پیشرفت تخمکا، دکتر معالج باید بدن زن رو مجبور به ترشح هورمون hCG و یا هورمون گونادوتروپین جفتی آدم کنه. البته، زمان تزریق این هورمون به بدن زنان نابارور نکته بسیار مهمیه که هر دکتر متخصصی باید اونو به صورت دقیقی بررسی کنه، چون اگه هورمون گونادوتروپین جفتی آدم خیلی زودتر از موعد مقرر به بدن فرد مریض تزریق شه، تخمکای موجود در تخمدانش به اندازه کافی رشد نکرده و قبل از رسیدن به مرحله بلوغ، آزاد می شن. از طرف دیگه، اگه بدن فرد تحت درمان، هورمون گونادوتروپین جفتی آدم رو دیرتر از موعد مقرر دریافت کنه، تخمک بالغ شده نمی تونه در زمان مشخص بارورگردد.
در آخر، به عنوان زنی که از راه درمانی نازایی لقاح آزمایشگاهی یا IVF واسه به دنیا آوردن بچه خود استفاده می کنین، یادتون باشه که تزریق هورمون گونادوتروپین جفتی آدم باید دست کم چهار روز بعد از این که فولیکولا در تخمدان به اندازه 18 تا 20 میلی متر رسیدن و اندازه ترشح هورمون (استرادیول) استروژن هم بیشتر از 2000 تا 1050 میلی گرم شد، انجام گیرد. در این مرحله، دکتر معالج مجبوره ساعت دقیق تزریق هورمون گونادوتروپین جفتی آدم به بدن مریض رو با در نظر گرفتن شرایط بدنی اون مشخص کرده و مطمئن باشه که از تموم دستورالعملای لازم واسه درمان مریض خود پیروی کاملی شده.

مرحله 7 IVF : بررسی وضعیت تخمکا و بازیابی اونا در تخمدان خانوم تحت درمان

معمولا، در حالت طبیعی در حدود 34 تا 36 ساعت پس از تزریق هورمون HCG، دکتر معالج وضعیت تخمکا رو در داخل تخمدان مریض خود مورد بررسی و بازیابی قرار میده. در اینجور شرایطی، واسه راحتی مریض متخصص بیهوشی با تزریق یه آروم بخش وریدی به آرامش بیشتر مریض کمک کرده و به اون اطمینان میده که مرحله بازیابی تخمک در بدن اون بدون درد هستش. جالبه بدونین که مصرف این داروهای آروم بخش در بین جمع آوری تخمکا، بعدا هیچ گونه آسیب جانبی در بدن زنان به جای نمی ذاره.
در ادامه این مرحله از درمان نازایی IVF ، بعد از بیهوشی کامل مریض، دکتر معالج واسه بازیابی تخمکا یه سونوگرافی ترانس واژینالی انجام داده و با هدایت کردن یه سوزن از راه دیواره واژن به داخل تخمدان، به تخمکای فرد مریض دست پیدا می کنه. در عمل آسپیراسیون، تخمکا به وسیله سوزن هدایت شده و از دورن مایع فولیکول ورداشته می شن، که در این حالت، خارج کردن تخمکا از بدن فرد مریض هم کار آسونی هستش. بعد از این که تخمکا از بدن فرد مریض ورداشته شد، به آزمایشگاه جنین شناسی انتقال یافته و با اسپرم شریک زندگی اون بارور می گردن. اینجوری، یه زندگی نوین به جریان میفته.
در آخر، لازمه یادتون باشه که در حالت طبیعی، تعداد اووسیتا و یا تخمکای بازیابی شده از بدن هر فردی با افراد دیگه فرق داره. اما، بیشتر پزشکان متخصص باروری 8 تا 15 عدد تخمک رو واسه انجام دقیق درمان نازایی IVF نیاز دارن. علاوه بر این موارد، زنائی که مرحله بازیابی تخمک رو با موفقیت به پایان رساندند، ممکنه لکه بینی همراه با گرفتگی عضلات رو در منطقه تحتانی شکم خود تجربه کنن. فراموش نشه که تموم این علائم چند روز پس از عمل بازیابی، خود به خود پنهون می شن.

مرحله 8 IVF : لقاح تخمک زن با اسپرم همسر در آزمایشگاه

در روش IVF معمولا بعد از برداشتن تخمک از تخمدان شما، اگه مشکل خاصی در بدنتون پیش نیاد، در آزمایشگاه جنین شناسی، اووسیت بازیابی شده از بدن شما به وسیله متخصصین مورد بررسی قرار میگیره، تا از اندازه مناسب، رشد کافی و بلوغ کامل اون اطمینان انجام بشه. یادتون باشه که تخمکای بازیابی شده از بدن شما نباید زیادتر از اندازه بالغ شده و یا زیاد کوچیک باشن. در اینجور مواردی، اگه تخمک به مرحله بلوغ کامل خود نرسیده باشه دکتر آزمایشگاه رشد اونا رو با روش خاصی تحریک کرد و به بلوغ کامل می رسونه. در حالت عادی به کار گیری راه درمان نازایی IVF ، تخمکای زنان بین 12 و 24 ساعت پس از بازیابی لقاح داده می شن. در واقع، نمونه مایع منی که قبلا از شریک زندگی فرد مریض گرفته شده، از راه یه روند شستشوی خاص آماده استفاده می شه، چون در این مرحله از راه درمانی نازایی لقاح آزمایشگاهی باید اسپرمای سالم و قوی از مواد دیگه موجود در مایع منی جدا شه. معمولا، دکتر در حدود 10 تا از سالم ترین اسپرما رو از مایع منی ورداشته و به ظرف پتری شامل تخمک اضافه انجام میده. ظرف پتری شامل تخمک و اسپرم، بعد از این مرحله باید به مدت 12 تا 24 ساعت تو یه دستگاه آنکوباتور قرار داده شن. بعد از گذروندن موعد مقرر، این مایع به وسیله پزشکان متخصص مورد بررسی قرار می گیرن، تا اطمینان انجام بشه که مرحله لقاح با موفقیت انجام گرفته. معمولا، اگه مشکل خاصی در روند درمانی لقاح آزمایشگاهی پیش نیاد، 70٪ تخمکا مرحله لقاح رو با موفقیت میگذرونن.

: 11 مرحله IVF یا لقاح آزمایشگاهی (بخش دوم)

مرحله 9 IVF : انتقال تخمک بارورشده به درون رحم مادر

پس از این که مرحله لقاح تخمک با اسپرم با موفقیت انجام شد، جنین به رحم مادر خود منتقل می شه. یادتون باشه که معمولا، این انتقال در حالت طبیعی سه تا پنج روز پس از انجام عمل لقاح صورت می گیره. یادتون نره که انتقال دادن تخمک بارورشده به داخل رحم مادر در IVF یه روند بدون درده و احتیاجی به بیهوش کردن مریض نداره. با این حال، بعضی از زنان می گن که در زمان انتقال تخمک، حالت گرفتگی ناچیزی رو در ناحیه عضلات شکم و رحم خود تجربه می کنن، که زیاد هم دردناک نیس.

در این مرحله از  IVF ، دکترها از کاتتر واسه انتقال جنین به داخل رحم مادر استفاده می کنن. جالبه بدونین که موفقیت کار در این مرحله به تعداد جنینا، کیفیت تخمکای بارورشده و شرایط رحم مادر تحت درمان وابسته. در واقع، اگه تا این مرحله از کار مشکلی پیش نیاد و بدن مریض هم خود رو با جنین تازه وارد تطبیق دهد، پزشکان ظرف چند دقیقه اونو به داخل رحم مادر منتقل می کنن.
پس از انتقال دادن تخمکای بارور شده به داخل رحم، مادر باردار مجبوره به حالت درازکش (واسه حدود دو تا سه ساعت) قرار گیرد و بعد، می تونه با آرامش به خونه خود بره. در این مرحله از درمان نازایی، تخمکای بارورشده اضافی مادر واسه استفاده خود اون در آینده منجمد می شه، تا اگه روش  IVF درست عمل نکرد و برنامه درمانی با شکست مواجه شد، دکتر معالج بتونه متناوبا از جنینای منجمدشده واسه درمان در دوره های بعد استفاده کنه.

مرحله 10 IVF : پشتیبانی از جنین داخل رحم مادر با به کار گیری هورمون پروژسترون

در روش درمان نازایی یا IVF ، کار اساسی اینه که زن درخواست کننده هم زمان با روز جمع-بیاری تخمکا و قبل از انتقال جنین به داخل رحم خود، مصرف هورمون پروژسترون رو شروع کنه. معمولا بیماران در این مرحله، هورمون پروژسترون رو که محلول در روغنه، به صورت عضلانی دریافت می کنن. البته، بعضی از پزشکان متخصص باروری ممکنه مکملای این هورمون رو به صورت قرص، ژل واژینال و یا شیاف واژنی هم واسه مریض خود تجویز کنن.
دو هفته بعد پس از انتقال جنین به رحم مادرش، دکتر معالج باید با یه برنامه سازمان دهی شده بدن مریض و روند لونه گزینی جنین رو در دیواره رحم اون دائم تحت نظر بگیره، تا مشکل پیش نیاد، چون بدیش اینه، در صورت بروز مشکل و یا از بین رفتن جنین در این مرحله از راه درمانی نازایی لقاح آزمایشگاهی، مادر دچار شوک عاطفی شدیدی می شه. این شوک به خاطر ضعیف شدن بدن مادر بر اثر تحمل استرسا و سختیای موجود در بین انجام کار و پروراندن شکلای جور واجور افکار درهم و برهم در مورد داشتن نوزادی سالم روی میده. اما، به عنوان خانمی که از راه درمان نازایی لقاح آزمایشگاهی واسه به دنیا آوردن نوزاد استفاده می کنین، یادتون باشه که اگه خدای ناکرده این روش درمانی نازایی به دلایلی با شکست مواجه شد، بهترین کار اینه که واسه از بین رفتن هر گونه شک و دودلی در مورد این موضوع با دکتر معالج خود صحبت کنین و از یه روانکاو هم واسه پشت سر گذاشتن این دوران بحرانی کمک بگیرین، تا بتونین جواب درست همه سوالات موجود تو ذهن خود رو به دست بیارین. اگه هم می تونین، تا اونجا که امکان داره از بعضی روشای آروم سازی اعصاب استفاده کنین.

مرحله 11 IVF :: انجام تست بارداری واسه اطمینان کامل از لونه گزینی جنین

معمولا، در حدود 12 روز پس از انتقال جنین به داخل رحم مادر، دکتر انجام یه تست حاملگی رو به مریض خود پیشنهاد می کنه. این نوع تست شامل یه آزمایش خون واسه تعیین اندازه ترشح هورمون پروژسترون در بدن بیماره و فرد می تونه واسه اطمینان از باردار بودن خود، این آزمایش رو هر چند روز یه بار تکرار کنه، چون هیچ خطری واسه مادر باردار و جنین داخل رحم اون نداره.
اگه در این مرحله از درمان نازایی IVF ، جواب تست مثبت باشه، بدونین که زمان جشن و پایکوبی شما شده. با این حال، قبل از انجام هر کار دیگری، بهتره واسه اطمینان بیشتر در مورد وضعیت بارداری خود، مصرف هورمون پروژسترون رو به مدت چند هفته ادامه بدین. در آخر، به عنوان خانمی که تحت درمان روش لقاح آزمایشگاهی هستین، حتما تلاش کنین که بعد از مطمئن شدن از وضعیت بارداری خود، بازم دائم واسه معاینه به دکتر متخصص زنان و زایمون مراجعه کنین، تا علاوه بر نظارت دقیق بر روند بارداری خود و رشد کافی جنین داخل رحمتون، در صورت بروز حاملگی خارج از رحمی و یا سقط جنین، اونا رو به موقع تشخیص بدین. واسه این کار شما می تونین از راه انجام آزمایش خون و یا سونوگرافی دست به کار شین.
اندازه سقط جنین در طول روش درمان نازایی IVF ، واسه زنان زیر 35 سال خیلی کم و در حدود 15٪ هستش. این در حالیه که اندازه سقط جنین در روش درمانی نازایی IVF، واسه زنان 40 تا 42 ساله 25 درصد بوده و در بعضی کشورها تا 35٪ هم زیاد می شه.
در آخر، یادتون باشه که مرحله نظارت، بیشتر شامل زنائی می شه که بارداری چندقلویی رو تجربه می کنن، چون اگه تعداد جنینای موجود در رحم مادر باردار از چهار تا بیشتر باشه، دکتر متخصص زنان و زایمون ممکنه به کار گیری راه خاصی به نام "کاهش حاملگی چندقلویی" رو به مریض خود پیشنهاد کنه. در واقع، در اینجور شرایطی، دکتر معالج با کم کردن تعداد جنینا در داخل رحم مادر تحت درمان، شانس زنده موندن بقیه جنینای سالم رو زیاد می کنه.

اگه می خواین مراحل عجیب لونه گزینی رو بدونین ، حتما اونو دنبال کنین.

.

منبع : mamanam.com

Post Author : مدیر

Related Post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *